mae sot

mapanghalina ang araw ngayon. malamig ang simoy ng hangin sa labas. kahit naamoy ko ang panis na laway na natuyo sa me unan (buti walang stain) ay napakamatagumpay ng aking mahimbing na pagtulog (pwera sa panaka-nakang paggising dahil sa kagat ng pesteng lamok.)

nandito pa rin ako sa mae sot, somewhere northeast of thailand. para syang baguio city ng pilipinas except kalakhan ay plains ang makikita mo. me rice fields na malawak at may mga refugee camps din (na sana ay mabisita ko ngayon, aalis na kasi ako for bangkok mamayang gabi.)

napakarelaxing at napakaganda ng mga bahay nila dito. on stilts ika nga, parang bahay kubo natin. except, para syang bahay ng lola ko sa motherside sa quisao, rizal. konkreto ang foundation at kahoy na pataas.

masarap at preskong matulog sa sahig kasi malamig kahit hapon ng tanghali. presko ang hangin. fres na fres ika nga, na dumadaan sa malalaking mga bintana at mga siwang ng pader at sahig.

masarap marinahan dito. nakakawili. lalo na kung iniisip kong katabi ko si papang karen. hehehe.

bukas ko na pag-uusapan ang la pe to, isang napakasarap na burmese dish. yamyam!

kahapon ang hanoi, ngayon ang malaysia, bukas ang thailand

ilang araw na akong lumiban mula sa hong kong at sa pagsusulat. wala talaga kasing panahon sa pagsusulat at wala ring access sa internet.

dito lang sa malaysia ako nagkaroon ng mahaba-habang oras at limpak na bandwidth internet access kaya naging mas madali.

sa hanoi kasi, bukod sa pagkadadaldal ng mga tao ay tatatlo lang ang PC na available. me laptop man akong dala at me available wifi, after every 3 minutes naman nawawala. well, di ko naisip magsulat na lang sa laptop kahit walang internet.

dito sa kuala lumpur, sa bahay ng kaibigan kong matataba at opinionated nagkaroon ako ng oportunidad. meron silang kegagagandang PC set na hiwahiwalay ang mga gadgets, wifi kasi lahat o blue tooth o kung ano man ang tawag don.

paalis na rin ako mamaya papuntang penang kaya ginagamit ko na ang natitirang minuto para makapaglogin at sumulat man lang.

bukas na ang mga pictures at iba pang kwento. o kaya baka sa mga susunod na araw na lang.

hati-hati.

ITO NA ANG MGA PICTURES!!!

ito ang isa sa mga facades ng isang shopping mall sa kuala lumpur. kakaiba sya kasi south african ang moda, inspired daw ng isang department store doon. me sarili pa silang hotel, university at mala-hotel para sa walang masyadong pera. dito ko pinanood ang pelikulang 300 na me mga lalaking magaganda ang wankata pero kehahabang magsalita bago pa pumatay. peste!

ito naman ang tulay na dadaan mo bago ka makalabas ng penang island. ang pangalan nya? pinang bridge. ang penang pala ay ipinangalan mula sa isang puno na mukhang coconut tree na ang pangalan ay pinang. dito ako nakakain ng masarap na satay. dito ko rin nakilala ang hairdresser ni g na sana'y manlilibre sa akin ng gupit pero hindi na pwede kasi nauna na akong nagpacut sa kl.

ito ang isa sa mga templo na makikita mo sa may pampang ng bangkok river o kung ano man ang pangalan ng river na iyon habang nakasakay ka ng boat. nakunan ko to nung papunta kami ng kaibigan kong si d sa isang hotel na hindi masyadong masarap ang food pero sadyang may napakaraming elepanteng naka-display. palibhasa nasa thailand nga pala kami.

third day

this is the fourth day of my week and i have not had sex. it is very funny because i usually do. read bryan boy and was he experienced. skimmed through bareback top's blogsite and got pretty horned up. afterwards, i don't like feeling it again.

maybe i got tired. or got older. or dang, just over it.

if i do get that feeling again, i'll take the first plane out of hong kong and straight to amsterdam, be a kerida for a day and ride that train to rotterdam and get effed.

otherwise, i may have to take a train ride to vienna and check out once again kaiserbrundl, one of the biggest gay saunas i have ever been to.

well... in my dreams.

paglilinis

pag nangangati na ang siko ko at nagsusugat-sugat, isa lang ang ibig sabihin nito: kailangan na akong magpalit ng bed sheet at maglinis ng kwarto.

nung lunes, naglinis ako ng kwarto. may meeting ako ng 9am pero inuna ko na muna ang paglilinis. actually, nag-imis lang ako. nagtapon ng mga papel, mga cd na hindi na magagamit at maging condoms na hindi pa nagagamit.

binisita na naman kasi kami ni kumareng daga. kung may mga putschists, sa amin merong mga pooists. si kumareng daga, pooista. poo ng poo kung saan saan. nakakainis, nakakadiri.

kaya naglinis na naman ako. ang dating kamang di nilalagyan ng bed cover, ngayon meron na. ang mga sapatos na dating nakalagay lang sa ilalim ng kama o nasa shoe rack sa labas, ngayon nakakahon na. ang mga papel na nakakalat lang sa kung saan-saan, nakasalansan.

bukas magva-vacuum ako. para di na madagdagan ang impluwensya ni kumare sa kwarto namin.

grey's anatomy

nasa fifth episode na ako ng second season. 2:40pm na. dapat me ginagawa ako.

kape

hindi ako umiinom ng nescafe kasi gawa to ng nestle. kaya dito sa opisina, maxwell house ang iniinom namin.

kaninang umaga, habang naglalakad ako sa medyo sa kahabaan ng jordan papunta sa office at nag-eenjoy sa malamig na hangin ng crazy winter (kasi mas mainit pa kesa malamig) at magandang sikat ng araw, tinawagan ko ang aking katrabaho para magrequest na bumili ng ibang tipo ng kape.

kasi maasim ang maxwell kahit lagyan mo ng maraming asukal. naghahanap ang dila ko ng iba. hindi raw sya madadaan sa kahit anong tindahan kaya pagtyagaan ko na lang.

dumating ako sa opisina at tinignan ang cupboard: kapeng maxwell (maasim!), asukal (paubos na!), coffee creamer ng maxwell (at least yan, hindi maasim.) at ayun, ground brazilian coffee beans for brewing.

yun ang tinimpla ko - si brazilian. putcha, ampotent! nananampal. nananakal.

alas otso na ng gabi, di pa sya ubos.

ang mga dinaliri ni noel

nung unang dumampi ang palad nya sa akin nang kami ay naghand-shake sa unang pagkikita, hindi ko inakalang pintor si kuya. malambot ang palad, walang matigas na kalyo sa mga daliri, halatadong bagong gupit o sadyang napakaayos ng buhok, plantsado ang polo (bukas ang unang dalawang butones sa taas).

sya si noel de guzman, una kong nakilala sa isang miting ng up alumni association. isang pintor na matindi ang passion sa kanyang hindi na lamang kinahiligan kungdi masasabing dagdag-dugo sa kanyang buhay.

fingerista o mandadadaliri kasi kanyang mga daliri ang ginagamit sa pagpipinta. kalakhan ng mga painting ay may tamang kulay na makakadagdag-atensyon.



itong mga kuha ko ay galing sa kanyang pinakahuling photo exhibition, pinamagatang bayan ko. itinaon nya ito sa kanyang 40th birthday. nilaunch noong sabado, february 24. lahat ay tungkol sa pinas.

pinaghalong salita at kulay, itim at puti, asul, pula at dilaw, at sanrekwang kapamilya ni rainbow sa napakaraming paintings nya. isa sa mga gusto ko ang mga nandito: itong huli ay bahagi lamang ng isang napakalaking painting na unang lumabas noong unang philippine arts festival.

maganda rin ang unang artwork kasi nagsunog sya ng isang canvas para ilabas ang buong mapa ng pilipinas. kakaiba ang mensaheng ipinapakita ng ginawa nyang ito. parang nasunog sa buong world map ang pilipinas at cinders na lang natira. maaaring sa pilipinas me gyerang nagaganap at mula sa kawalan ay mabubuo ang mga bagong simulain.



nakausap ko kanina ang isang photographer na poet at artist. maybe she rubbed herself so hard on me for 45 minutes kaya ganito ako ka-poetic.

nasaan kaya yung umutot?

pasanin

sa isang piket-protesta kanina, marami ang mga babaeng migrante ang sumali. ilan sa kanila ay bago bagamat kilala ko na ang karamihan. nakakatuwang makita ang mga migranteng nakikialam.

gumamit kami ng krus para ipakita ang kalbaryong epekto ng bagong polisiya ng gubyerno sa mga migrante. dagdag-bayarin, dagdag-pasanin para sa mga domestic, caregivers at merong bago, yung caretakers.

ito ang poea guidelines. naipatupad na kahit pa hindi alam ng marami. maraming nabiktima, muntik mawalan ng trabaho, nawalan ng trabaho, inayawan ng employer, tinamaan ng lintek sa laki ng gastos, haaay, ewan ko ba? kung magbibigay ba naman ng serbisyo, bakit maniningil pa?

dalawa kaming bakla kanina: ako ang bahala dun sa krus, yung isa ang bahala sa pagkuha ng pictures. isa ito sa mga kuha nya.