Becoming Woods Comma Elle

Aminin mo na, lahat tayo pinangarap maging si Elle: sexy, eksperto sa pagpapaganda at me boypren na Warner. Karamihan sa atin kasi, nagpapaseksi kahit luwa pa rin ang love handles, trying hard maging expert sa pagpapaganda (kasi mahal ang Obagi) at naghahangad ng papang naka-Warner.

Maraming time na nagtatatakbo tayo ke Papa. Offering everything, karaniwan datung, or understanding or freedom (meron ba nun?) para lamang ma-prove na we are seriously in love with him.

Katulad ni Elle sa musical version ng Legally Blonde, we are so nakakatuwa at nakakatawa na minsan akala ng iba hindi tayo nagseseryoso o ang hirap nating maseryoso. Parang kulang na lang, sabihin lagi ng audience, spectators, tambay o kahit yung kapitbahay na laging nakatanghod sa kung ano ang susunod nating gagawin:

"Ambakla-bakla mo..."

Pero deadma sa sinasabi ng iba. Laging me pang-Miss Gay na sagot tayo sa lahat ng mga umaatake. At always, lagi tayong me refuge, me Greek chorus - ang ating mga bayot friends, like Elle's sorority mates in Delta Nu.

At minsan darating ang time, tulad sa buhay ni Elle, na makikita natin ang tunay na kulay ni mhin at palalayain na natin sya. At kapag nag-uumapaw na ang ating success, sa kung anumang facet ng buhay natin ito, at nagkukumahog si mokong na bumalik, asking the question: How about love?

Oh mee god na lang ang isasagot mo. Unless ipinanganak ka ng late 1960s hanggang 1970s at ang isasagot mo nama'y, "Beh, buti nga!"

Pero kung mas matanda ka pa ron, magiging Meryl Streep ka at kakanta ng: The Winner Takes It AAAAAAAALL! habang humaharap sa seas, nililipad ng hangin ang scarf mo kasabay ng luhang tumatagktak, nakatapak sa mga rocks at nakatalikod kay Pierce Brosnan.


Maganda ang musical. Parang life ng mga bakla, except funner.

(Youtube lang ang katapat nyan kung di mo pa nakikita.)